Forza Traianou: ΥΔΡΟΧΟΟΣ

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΥΔΡΟΧΟΟΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πώς φαίνεται η ποιότητα του ευεργέτη και κατ' επέκταση η ποιότητα της ευεργεσίας;

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiP-V6v6XLzvh0-HMcivP17tDNo-22MDFcpEz8YEgWyh_sNFQsu_F73krQuPWI6DgokzXDM1NkE22hEQCe5BCSw90dS-9JFXz9jPdNH6cKe1BmbGmHLWkv5th2XszA80EEe4edmGp6sHgcF/s1600/forza-traianou-blogspot-dorea-kai-euergetis.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="186" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiP-V6v6XLzvh0-HMcivP17tDNo-22MDFcpEz8YEgWyh_sNFQsu_F73krQuPWI6DgokzXDM1NkE22hEQCe5BCSw90dS-9JFXz9jPdNH6cKe1BmbGmHLWkv5th2XszA80EEe4edmGp6sHgcF/s400/forza-traianou-blogspot-dorea-kai-euergetis.jpg" width="400" /></a></div>
<div class="MsoPlainText" style="line-height: 150%; margin: 3pt 0cm 6pt; text-align: justify;">
<span style="font-family: 'Verdana','sans-serif'; font-size: 9pt; line-height: 150%;"><span style="color: black;">Πριν απ' οτιδήποτε άλλο, χρήσιμο είναι να πούμε ορισμένα πράγματα για τη δωρεά και να τη συνδέσουμε με τον άνθρωπο και την κοινωνία. Το δύσκολο σ' αυτήν την περίπτωση είναι ότι προσπαθούμε να συνδέσουμε μία έννοια, όπως είναι η δωρεά, με δύο εντελώς διαφορετικά από λειτουργικής άποψης πράγματα. Ενώ η δωρεά απευθύνεται στον άνθρωπο και στην κοινωνία του έχοντας σταθερά χαρακτηριστικά, οι αποδέκτες δεν είναι της ίδιας φύσης. Ο μεν άνθρωπος από τον καιρό της Δημιουργίας γεννιέται πάντα με τα ίδια χαρακτηριστικά, η δε κοινωνία που ζει διαρκώς εξελίσσεται. Η σχέση του ανθρώπου με την κοινωνία έχει ως αποτέλεσμα, αυτή η εξέλιξη να προβάλλεται και στον άνθρωπο-μέλος της δημιουργώντας σύνθετα φαινόμενα.<o:p></o:p></span></span></div>
<div class="MsoPlainText" style="line-height: 150%; margin: 3pt 0cm 6pt; text-align: justify;">
<span style="font-family: 'Verdana','sans-serif'; font-size: 9pt; line-height: 150%;"><span style="color: black;">Όλα αυτά τ' αναφέρουμε για το λόγο ότι η έννοια της δωρεάς υπάρχει μόνον, όταν είναι κατανοητή και το κέρδος που αποφέρει ορατό. Πώς είναι δυνατό να πραγματοποιηθεί δωρεά, που θα ευχαριστούσε έναν άνθρωπο, που κατοικούσε στα σπήλαια κι, εφόσον θεωρούμε ότι αυτός δεν αλλάζει χαρακτηριστικά, η ίδια δωρεά να ικανοποιεί και το σύγχρονο άνθρωπο; Ο άνθρωπος ικανοποιείται, όταν η δωρεά καλύπτει ορισμένες ανάγκες του. Τι αξία μπορεί να έχει η δωρεά γνώσης, όταν ο πρώτος θα ήταν χαρούμενος μ' ένα τσεκούρι, που θα κάλυπτε τις ανάγκες του κι ο δεύτερος μ' ένα αυτοκίνητο; Ποιος είναι ο καλός ευεργέτης; Αυτός που ανάλογα με την εποχή προσφέρει ένα τσεκούρι ή ένα αυτοκίνητο ή αυτός που προσφέρει γνώση; Μπορεί κάποιος μέσω της γνώσης να εξαλείψει την επιθυμία για τα υλικά αγαθά; Γιατί θα έπρεπε αυτή να εξαλειφθεί, εφόσον και το τσεκούρι και το αυτοκίνητο είναι χρήσιμα αγαθά και προσφέρουν στον άνθρωπο; Σ' αυτό το σημείο φαίνεται η ποιότητα του ευεργέτη και κατ' επέκταση η ποιότητα της ευεργεσίας.<o:p></o:p></span></span></div>
<div class="MsoPlainText" style="line-height: 150%; margin: 3pt 0cm 6pt; text-align: justify;">
<span style="font-family: 'Verdana','sans-serif'; font-size: 9pt; line-height: 150%;"><span style="color: black;">Ο ευεργέτης που ικανοποιεί στιγμιαία, καθηλώνει τον άνθρωπο σε καταστάσεις που αυτός ελέγχει και είναι δυνατόν κάτω απ' αυτές τις συνθήκες να προκύψει άσχημη εξουσία, που να μετατρέπει τον άνθρωπο σε δούλο. Το να δώσει κάποιος ένα τσεκούρι ή ένα αυτοκίνητο σ' έναν άνθρωπο, όταν τα έχει ανάγκη, είναι κάτι αναμφισβήτητα θετικό. Ποιος όμως είναι αυτός που διατηρεί για τον εαυτό του την ξεχωριστή αυτή θέση και με ποιο δικαίωμα;<o:p></o:p></span></span></div>
<div class="MsoPlainText" style="line-height: 150%; margin: 3pt 0cm 6pt; text-align: justify;">
<span style="font-family: 'Verdana','sans-serif'; font-size: 9pt; line-height: 150%;"><span style="color: black;">Όλοι οι άνθρωποι γεννιούνται ίσοι και με τα ίδια εφόδια. Κανένας δεν εξέρχεται από τη μήτρα της μητέρας του με στέμμα ούτε με μπλοκ επιταγών. Όλα αυτά προκύπτουν στη συνέχεια. Ευεργέτης σήμερα είναι αυτός που μπορεί να δώσει ένα αυτοκίνητο. Ποιος όμως μπορεί να βεβαιώσει τον άνθρωπο ότι καλύπτοντας αυτήν την ανάγκη δε θα σέρνεται σαν δούλος για κάτι άλλο; Από το τσεκούρι πήγαμε στο αυτοκίνητο. Γιατί να μην ακολουθήσει το αεροπλάνο; Ικανοποιείται ποτέ ο άνθρωπος; Ζητά από τον ευεργέτη ηλεκτρικό ρεύμα για να βλέπει στο σκοτάδι κι αντί να τ' απολαμβάνει, είναι δυστυχής, επειδή ανακαλύπτει ότι του χρειάζεται και μία τηλεόραση. Αν δεν είχε ηλεκτρισμό, θα σκεπτόταν την τηλεόραση; Ο αναγνώστης βλέπει ότι υπάρχει ένας φαύλος κύκλος στον οποίο η ικανοποίηση μίας ανάγκης δημιουργεί πολλαπλάσιες, που μέχρι την κάλυψή της απλά δεν ήταν ορατές.<o:p></o:p></span></span></div>
<div class="MsoPlainText" style="line-height: 150%; margin: 3pt 0cm 6pt; text-align: justify;">
<span style="font-family: 'Verdana','sans-serif'; font-size: 9pt; line-height: 150%;"><span style="color: black;">Επανερχόμαστε και πάλι στην έννοια του ευεργέτη και της δωρεάς. Ποιος είναι ο καλός ευεργέτης; Είναι αυτός, που καλύπτει τις τρέχουσες ανάγκες, δημιουργώντας τις συνθήκες που τον ισχυροποιούν εφόσον θα προκύψουν νέες ή αυτός που θα προσπαθήσει, έστω να μάθει στον άνθρωπο να ζει ελεύθερος και να μη γίνεται δούλος των επιθυμιών του; Το πρόβλημα τώρα σχηματοποιείται κι αποκαλύπτει αυτό που πραγματικά συμβαίνει.<o:p></o:p></span></span></div>
<div class="MsoPlainText" style="line-height: 150%; margin: 3pt 0cm 6pt; text-align: justify;">
<span style="font-family: 'Verdana','sans-serif'; font-size: 9pt; line-height: 150%;"><span style="color: black;">Αιώνες τώρα πονηροί άνθρωποι υπόσχονται στους ανθρώπους ν' απολαύσουν αυτά που οι ίδιοι απολαμβάνουν σέρνοντάς τους σαν δούλους. Υπόσχονται στον άνθρωπο αυτοκίνητο, όταν οι ίδιοι ήδη το απολαμβάνουν και το δίνουν, όταν αυτοί απολαμβάνουν τ' αεροπλάνο. Δημιουργούν πρότυπα που βάζουν σε πειρασμό τους ανθρώπους και τους μετατρέπουν σε δούλους. Όταν ο άνθρωπος μάθει να φέρεται σαν δούλος, μπορεί να ελέγχεται απόλυτα. Μπορούν να του υπόσχονται παλάτια και να τον γκρεμίζουν στα σπήλαια. Όταν δεν μπορεί ν' αντιδράσει σ' αυτό, του προσφέρουν μία παράγκα και τους θεωρεί ευεργέτες. Μ' αυτόν τον τρόπο λειτουργεί η κοινωνία των ανισοτήτων και της αδικίας. Οι "εκλεκτοί" της κοινωνίας διαρκώς ψευδοευεργετούν και οι απλοί άνθρωποι νομίζουν ότι επιτυγχάνουν τους στόχους τους. Όταν ο άνθρωπος είναι δούλος, ο "εκλεκτός" είναι φεουδάρχης. Όταν πάρει γη και νομίσει ότι κατάφερε κάτι σπουδαίο, ο "εκλεκτός" είναι εργοστασιάρχης. Όταν στη συνέχεια αποκτήσει το εργοστάσιο, διαπιστώνει ότι ο "εκλεκτός" κατέχει τη γνώση που απαιτεί το εργοστάσιο για τη λειτουργία του.<o:p></o:p></span></span></div>
<div class="MsoPlainText" style="line-height: 150%; margin: 3pt 0cm 6pt; text-align: justify;">
<span style="font-family: 'Verdana','sans-serif'; font-size: 9pt; line-height: 150%;"><span style="color: black;">Μέσα απ' αυτήν την περιγραφή των διαδοχικών καταστάσεων διαπιστώνουμε ότι από την εποχή της Δημιουργίας μέχρι σήμερα, μέσα από μία διαρκώς εξελισσόμενη πορεία, ξεκινάμε και καταλήγουμε στο ίδιο ακριβώς πράγμα: ο άνθρωπος χρειάζεται γνώση. Η κατοχή της γνώσης καταστρέφει τα είδωλα, είτε πρόκειται για γη είτε για εργοστάσια είτε γι' αυτοκίνητα. Γνώση χρειάζεται ο άνθρωπος για να διαπιστώσει την ποιότητα του ευεργέτη και γνώση παίρνει απ' αυτόν. Μέσω της γνώσης μπορεί να απελευθερωθεί, επειδή αυτή του εξασφαλίζει την ελευθερία. Μέσω της γνώσης μπορεί να ζήσει μ' αξιοπρέπεια και να διεκδικήσει αυτά που του ανήκουν και τίποτε λιγότερο ή περισσότερο. Αν σέρνεται έξω από τα παλάτια των "εκλεκτών" μόνον αποφάγια και κουρέλια μπορεί ν' απολαύσει. Επειδή ακριβώς σέρνεται, αυτά τα παλάτια παραμένουν ισχυρά μέσα στους αιώνες. Ο ελεύθερος άνθρωπος ζητά πάντα γνώση. Είσαι ευεργέτης; Δε θέλω το τσεκούρι σου ως δώρο. Θέλω τη γνώση για να το φτιάχνω μόνος μου, όταν εγώ το θέλω κι όταν εγώ το έχω ανάγκη. Δώσε μου γνώση κι είσαι ευεργέτης μου. Το τσεκούρι σου δεν το θέλω, γιατί δεν επιθυμώ κύριο που θα με κάνει δούλο.<o:p></o:p></span></span></div>
<div class="MsoPlainText" style="line-height: 150%; margin: 3pt 0cm 6pt; text-align: justify;">
<span style="font-family: 'Verdana','sans-serif'; font-size: 9pt; line-height: 150%;"><span style="color: black;">Η σημερινή εποχή είναι η πιο κρίσιμη και η πιο σημαντική για τον άνθρωπο, γιατί η σημασία της γνώσης μπορεί να γίνει απ' όλους αντιληπτή. Έπρεπε να περάσουν χιλιάδες χρόνια για να γίνει ορατό αυτό, που ήταν γνωστό από την εποχή της Δημιουργίας. Σήμερα όλοι αντιλαμβάνονται ότι το κεφάλαιο είναι η γνώση. Δίνουμε γνώση σε κάποιον και γίνεται πλούσιος. Αυτό κατά το Μεσαίωνα δεν ήταν δυνατό να συμβεί, γιατί ο πλούτος ήταν το φέουδο. Ο φτωχός, είτε είχε γνώση είτε όχι, βρισκόταν στο έλεος του φεουδάρχη. Τι μπορούσε να κάνει ο άνθρωπος σ' εκείνες τις συνθήκες μέσω της γνώσης, όταν κύριός του ήταν η κοιλιά του; Αν αρνιόταν να γίνει δούλος, δεν ήταν δυνατό να επιβιώσει. Αυτή η άσχημη και σχεδόν ανίκητη κατάσταση δεν προέκυψε ως διά μαγείας, αλλά ήταν αποτέλεσμα των ψευδοευεργετών και των ανθρώπων που δεν μπορούσαν να τους κρίνουν, όταν αυτό ήταν αναγκαίο. Κάποιοι κάποτε προτίμησαν το τσεκούρι και δεν απαίτησαν τη γνώση. Έχτισαν για τους άθλιους παλάτια κι από τότε μέχρι σήμερα σέρνονται έξω απ' αυτά.<o:p></o:p></span></span></div>
<div class="MsoPlainText" style="line-height: 150%; margin: 3pt 0cm 6pt; text-align: justify;">
<span style="font-family: 'Verdana','sans-serif'; font-size: 9pt; line-height: 150%;"><span style="color: black;">Σήμερα η κατάσταση είναι εξαιρετικά σύνθετη και φαινομενικά ανίκητη. Λέμε φαινομενικά, γιατί, ενώ είναι δυνατό να λειτουργεί επ' άπειρον, χωρίς ν' απειλούνται οι εκλεκτοί, έχει την "Αχίλλειο πτέρνα" της. Επ' άπειρον μπορεί να λειτουργεί, γιατί οι εκλεκτοί δεν είναι πλέον ορατοί ως εχθροί και μπορούν να λειτουργούν εκ του ασφαλούς ως ευεργέτες. Παλαιότερα όταν αυτοί ήταν φεουδάρχες ή εργοστασιάρχες, υπήρχε πρόβλημα, γιατί υπήρχε ορατότητα. Η επανάσταση εναντίον τους ήταν δυνατή, γιατί οι συνθήκες δεν τους προστάτευαν. Σήμερα που το κεφάλαιο είναι η γνώση, δεν υπάρχει ουσιαστική απειλή, επειδή ο φτωχός, που είναι δυνατό ν' απειλήσει, γίνεται αυτόματα κεφαλαιοκράτης.<o:p></o:p></span></span></div>
<div class="MsoPlainText" style="line-height: 150%; margin: 3pt 0cm 6pt; text-align: justify;">
<span style="font-family: 'Verdana','sans-serif'; font-size: 9pt; line-height: 150%;"><span style="color: black;">Οι άνθρωποι και πάλι ακολουθούν σαν τα πρόβατα, εφόσον δεν αντιλαμβάνονται τι συμβαίνει. Το τσεκούρι τώρα έγινε θεωρία, στυλ, τρόπος ζωής. Οι άνθρωποι ακολουθώντας τους ψευδοευεργέτες νομίζουν ότι κάνουν κάτι σημαντικό κι αγνοούν ότι δεν έχουν κάνει την παραμικρή πρόοδο. Κάποτε μέσα στην κοινωνία υπήρχαν ψευδοευεργέτες που δημιουργούσαν ομάδες ευεργετούμενων. Άλλοι ακολουθούσαν αυτούς που έδιναν τσεκούρια κι άλλοι αυτούς που έδιναν τόξα.<o:p></o:p></span></span></div>
<div class="MsoPlainText" style="line-height: 150%; margin: 3pt 0cm 6pt; text-align: justify;">
<span style="font-family: 'Verdana','sans-serif'; font-size: 9pt; line-height: 150%;"><span style="color: black;">Σήμερα τι διαφορετικό συμβαίνει; Οι ψευδοευεργέτες κατοικούν σε παλάτια και οι ομάδες δε διακρίνονται από τα τσεκούρια, αλλά από τις διάφορες θεωρίες. Αντί ν' ανήκει ο άνθρωπος στην ομάδα των κατόχων τσεκουριών, ανήκει στην ομάδα των φιλελευθέρων. Έτσι, σύμφωνα με τα παραπάνω, οι τοξότες θα μπορούσαν να είναι οι σοσιαλιστές. Τίποτε απολύτως δεν έχει καταφέρει ο άνθρωπος σ' ό,τι αφορά την προσπάθειά του να ζει ελεύθερος. Οι ψευδοεκλεκτοί ελέγχουν τη γνώση και κάθε φορά που προκύπτει οτιδήποτε το οικειοποιούνται και το φέρνουν στα μέτρα τους. Οι δούλοι άνθρωποι πολεμούν μεταξύ τους κι όλοι είναι ικανοποιημένοι. Είναι τόσο τρομερή η παγίδα, ώστε η γνώση σήμερα είναι απολύτως νεκρή μετά τη γέννησή της. Η ευφυΐα του ανθρώπου γεννά μία καινούρια θεωρία και πριν αυτή αξιολογηθεί, είναι νεκρή, επειδή αποτελεί τη βάση για μία νεότερη.<o:p></o:p></span></span></div>
<div class="MsoPlainText" style="line-height: 150%; margin: 3pt 0cm 6pt; text-align: justify;">
<span style="font-family: 'Verdana','sans-serif'; font-size: 9pt; line-height: 150%;"><span style="color: black;">Η ανθρωπότητα αντιλαμβάνεται πλέον την αξία της γνώσης αλλά καταβροχθίζει άπειρες ποσότητές της ακατέργαστες κι αντί να λυτρώνεται, παραμένει στην ίδια κατάσταση. Αυτή η χωρίς μέτρο κατανάλωση έχει ως αποτέλεσμα να ισχυροποιείται το σύστημα, αφού του δίνει τη δυνατότητα να διαφθείρει τους εχθρούς του. Είναι αδύνατον ακόμα κι ένας πραγματικός ευεργέτης, βλέποντας αυτήν την κατάσταση να μην προσπαθήσει ν' αρπάξει όσο το δυνατόν περισσότερα, στον ελάχιστο χρόνο κατά τον οποίο η γνώση του είναι ισχυρή. Αυτό έχει ως συνέπεια να γεννιούνται διαρκώς ελπίδες και να εξανεμίζονται στη συνέχεια διατηρώντας την ισχύουσα κατάσταση. Όταν οι ευεργέτες κλέβουν, το σύστημα είναι ισχυρό. Όταν όλοι είτε θύτες είτε θύματα προσπαθούν να κλέψουν, η κατάσταση παραμένει σταθερή, επειδή αυτό που ενδιαφέρει είναι να εξαλειφθεί η κλοπή κι όχι η ταυτότητα του κλέφτη.<o:p></o:p></span></span></div>
<div class="MsoPlainText" style="line-height: 150%; margin: 3pt 0cm 6pt; text-align: justify;">
<span style="color: black;"><span style="font-family: 'Verdana','sans-serif'; font-size: 9pt; line-height: 150%;">Η "Αχίλλειος πτέρνα" σ' αυτήν την κατάσταση είναι η εξής: από τη στιγμή που το κεφάλαιο είναι η γνώση, υπάρχει περίπτωση να βρεθεί ένας άνθρωπος ο οποίος ν' απειλήσει τις πραγματικές συνθήκες που δημιουργούν τα άσχημα φαινόμενα. Είναι λοιπόν δυνατό να βρεθεί ένας άνθρωπος με γνώση —που να μην έχει βραχύβια χαρακτηριστικά— και να μη δεχτεί τη συνενοχή. Η γνώση μ' αυτά τα χαρακτηριστικά δεν ωθεί τον κάτοχό της να ενεργήσει όπως οι ψευδοευεργέτες και να εξαργυρώσει όσο-όσο το κεφάλαιό του.</span><span style="font-family: ub-souvenirlight; font-size: 12pt; line-height: 150%;"><o:p></o:p></span></span></div>
<div class="MsoBodyText" style="line-height: 150%; margin: 3pt 0cm 6pt; tab-stops: center 127.6pt; text-align: justify; text-indent: 17pt;">
<br /></div>
<div class="MsoNormal" style="line-height: 150%; margin: 3pt 0cm 10pt; text-align: justify;">
<br /></div>
<div class="MsoNormal" style="line-height: 150%; margin: 0cm 0cm 10pt; text-align: justify;">
<span style="font-family: 'Verdana','sans-serif'; font-size: 9pt; line-height: 150%;"><span style="color: black;">Από το έργο του Παναγιώτη Τραϊανού: </span></span><a href="http://eamb-ydrohoos.blogspot.gr/p/blog-page_7731.html#YDROXOOS"><span style="font-family: 'Verdana','sans-serif'; font-size: 9pt; line-height: 150%;"><u><span style="color: blue;">«ΥΔΡΟΧΟΟΣ»</span></u></span></a><span style="font-family: 'Verdana','sans-serif'; font-size: 9pt; line-height: 150%;"><o:p></o:p></span></div>
<div class="MsoNormal" style="background: white; line-height: 150%; margin: 0cm 0cm 12pt; text-align: justify;">
<br /></div>
<div align="center" class="MsoNormal" style="background: white; line-height: 150%; margin: 0cm 0cm 10pt; text-align: center;">
<a href="http://forza-traianou.blogspot.com/"><strong><u><span style="color: blue;">http://forza-traianou.blogspot.com/</span></u></strong></a><span style="font-family: 'Verdana','sans-serif'; font-size: 9pt; line-height: 150%;"><o:p></o:p></span></div>
<a href="http://ge.tt/5jxkVh01/v/74"><img alt="Κατεβάστε το κείμενο σε μορφή PDF" height="112" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgmzmAdF4El_pReYG0JDFSMEZd5N3SLiFKnHcO8dSGFiitkTFFVAnFnCyKw3EK4tRRnzc-6kLly5YAfLDIdAiLBWghwR9Rb8dN8Jld8KqOvviKAfyEvdY4IPPpc0HOFz2SqacAnoV3WR3aU/s1600/pdf05.png" style="border: 0pt none;" title="Κατεβάστε το κείμενο σε μορφή PDF" width="112"/></a><br />

Πώς φαίνεται η ποιότητα του ευεργέτη και κατ' επέκταση η ποιότητα της ευεργεσίας;

Πριν απ' οτιδήποτε άλλο, χρήσιμο είναι να πούμε ορισμένα πράγματα για τη δωρεά και να τη συνδέσουμε με τον άνθρωπο και την κοινωνία. ...

Διαβάστε περισσότερα »

Δεν είναι δυνατόν να ζει κάποιος εις βάρος του κοινωνικού συνόλου, επειδή ανακάλυψε μια πατέντα, τη στιγμή που η βάση της δικής του γνώσης είναι πανανθρώπινο δημιούργημα.

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhXcuOXlrNPoCkvrBH6XQlvO7U0Q5624StyqKZRf9qv92bKFLya_wFBp8Px-a343vwHDoDOBhur4gD5xrdjtPFbiyPQ0MfuyMPXVFLIy1gNN1Vl6nEpQ1bcep80ijy5JodTQry1P4tUpkPl/s1600/forza-traianou-blogspot-to-kefalaio-gnosi.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="186" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhXcuOXlrNPoCkvrBH6XQlvO7U0Q5624StyqKZRf9qv92bKFLya_wFBp8Px-a343vwHDoDOBhur4gD5xrdjtPFbiyPQ0MfuyMPXVFLIy1gNN1Vl6nEpQ1bcep80ijy5JodTQry1P4tUpkPl/s400/forza-traianou-blogspot-to-kefalaio-gnosi.jpg" width="400" /></a></div>
<div class="MsoNormal" style="line-height: 150%; margin: 0cm 0cm 3pt; text-align: justify; text-indent: 17pt;">
<span style="font-family: 'Verdana','sans-serif'; font-size: 9pt; line-height: 150%;"><span style="color: black;">Τι γίνεται όμως στην περίπτωση της γνώσης; Η γνώση δεν έχει σχέση με την ύλη. Στο επίπεδο της γνώσης, μια ποσότητα γνώσης είναι αρκετή, είτε θέλει να κατασκευάσει κάποιος μία μονάδα κάποιου προϊόντος είτε εκατομμύρια τέτοιες μονάδες. Στο επίπεδο της ύλης, όσος είναι ο αριθμός των μονάδων ενός προϊόντος που θα κατασκευαστεί, τόσες είναι και οι ποσότητες της ύλης που χρειάζονται. Αυτά τα προϊόντα - και άρα αυτές οι ποσότητες ύλης - κλειδώνονται εύκολα στις αποθήκες και μόνο με εντολή του κυρίου τους προσφέρονται στους καταναλωτές. Ασχέτως αν ήδη έχουν παραχθεί από απλούς ανθρώπους, που γνωρίζουν τον τρόπο με τον οποίο κατασκευάζονται, ο κύριός τους, αν αυτό τον συμφέρει, μπορεί να φέρεται σαν αυτές να μην υπάρχουν. Είναι δυνατόν η γνώση να κλειδωθεί με την ίδια λογική στην αποθήκη, όταν αυτή έχει ήδη κοινοποιηθεί; Βλέπουμε δηλαδή ότι δεν είναι στις δυνατότητες του κεφαλαιοκράτη της γνώσης να διαχειρίζεται τα προϊόντα του με τον τρόπο που το κάνουν οι φεουδάρχες ή οι εργοστασιάρχες, όταν θέλουν να πιέσουν τους ανθρώπους υπέρ των συμφερόντων τους. Η γνώση έχει αφηρημένη μορφή και άρα το να αντιγράφεις ένα προϊόν δεν σημαίνει ότι απειλείς την κυριότητα κάποιου άλλου σ' ό,τι αφορά την ύλη. Την οικειοποιείσαι χωρίς βία, πράγμα που δεν συμβαίνει όταν θέλεις να αποσπάσεις υλικά αγαθά από τους κατόχους των άλλων μορφών κεφαλαίου. Δεν χρειάζεται να αποσπάσεις κανενός το εργοστάσιο ούτε να του κλέψεις την πρώτη ύλη. Το να γνωρίζεις όμως πώς κατασκευάζεται ένα προϊόν και να μην το κατασκευάζεις γιατί αυτό δεν επιτρέπεται είναι σωστό ή λάθος; Ποιο είναι το φυσικό σ' αυτήν την περίπτωση;<o:p></o:p></span></span></div>
<div class="MsoNormal" style="line-height: 150%; margin: 0cm 0cm 3pt; text-align: justify; text-indent: 17pt;">
<br /></div>
<div class="MsoNormal" style="line-height: 150%; margin: 0cm 0cm 3pt; text-align: justify; text-indent: 17pt;">
<span style="font-family: 'Verdana','sans-serif'; font-size: 9pt; line-height: 150%;"><span style="color: black;"><span style="mso-spacerun: yes;"> </span>Όταν κάποιος αναζητά το φυσικό, πάντα θα πρέπει να ψάχνει στις ενστικτώδεις αντιδράσεις του ανθρώπου. Στις αντιδράσεις που δεν απαιτεί εκπαίδευση η εκδήλωσή τους. Αν προσπαθήσεις να αφαιρέσεις από ένα παιδί ένα υλικό αγαθό που κατέχει, είτε επειδή το βρήκε είτε επειδή το κατασκεύασε, θα κλαίει και θα θυμώσει. Το ίδιο συμβαίνει και με τους ενήλικους που έχουν στην κατοχή τους οποιοδήποτε υλικό αγαθό. Τι συμβαίνει όμως με τη γνώση; Αντιγράφει ο άνθρωπος όταν αντιδρά φυσικά; Θα θυμώσει ένα παιδί όταν κάποιο άλλο το μιμηθεί σε μια πρακτική του; Θα θυμώσει ο ενήλικος όταν ο γείτονας αντιγράψει μια έξυπνη λύση σε κάποιο κοινό πρόβλημα; Ποιο το τίμημα που πρέπει να καταβάλλει ο αντιγραφέας σ' αυτήν την περίπτωση; Πώς δεν θ' αδικηθεί ο δημιουργός και στιγμιαία κύριος της γνώσης;<o:p></o:p></span></span></div>
<div class="MsoNormal" style="line-height: 150%; margin: 0cm 0cm 3pt; text-align: justify; text-indent: 17pt;">
<br /></div>
<div class="MsoNormal" style="line-height: 150%; margin: 0cm 0cm 3pt; text-align: justify; text-indent: 17pt;">
<span style="font-family: 'Verdana','sans-serif'; font-size: 9pt; line-height: 150%;"><span style="color: black;">Φανταστείτε ότι βρίσκεστε μέσα σ' ένα σπίτι που καίγεται. Καίγονται οι άνθρωποι και προσπαθούν να γλιτώσουν. Αν βρει κάποιος μια λύση σώζονται όλοι ή μόνο ο ίδιος και όσοι μπορούν να του πληρώσουν τα δικαιώματα της γνώσης του; Μπορείς να επιβάλλεις σε κάποιον να μην αντιγράψει τη σωτήρια επινόηση; Να τον πείσεις να παραμείνει στον επικίνδυνο χώρο, είτε μέχρι να βρει τα χρήματα να πληρώσει είτε μέχρι να επινοήσει τη δική του μέθοδο; Πώς θα αντιδράσει ο άνθρωπος αν του πεις να μη πηδήξει από το παράθυρο, γιατί αυτός που το σκέφτηκε πρώτος θέλει δικαιώματα; Βλέπουμε δηλαδή ότι το ανθρώπινο είδος ενστικτωδώς λειτουργεί κατ' αυτόν τον τρόπο και δεν εκπαιδεύεται για να λειτουργήσει έτσι. Όταν όμως λειτουργεί φυσιολογικά κατ' αυτόν τον τρόπο, δεν θα πρέπει εξίσου φυσιολογικά να ανταμείβεται και ο δημιουργός της γνώσης; Αυτοί που γλιτώνουν τη ζωή τους πώς ανταμείβουν το σωτήρα τους; Σ' αυτό το σημείο εμφανίζεται το μεγαλείο του ανθρώπου και το τέλειο αποτέλεσμα μιας φυσιολογικής δραστηριότητας. Όλοι αυτοί προσφέρουν στον δημιουργό της γνώσης την ύψιστη ανταμοιβή. Προσφέρουν ατόφια άπειρη και αιώνια δόξα. Λατρεύουν το σωτήρα τους και τον βλέπουν σαν Θεό. Δεν τον ξεχνάνε, ούτε τον αγνοούνε. Ανοίγουν τις καρδιές τους και τις πόρτες των σπιτιών τους στο σωτήρα. Εξαιτίας της αγάπης είναι διατεθειμένοι να του δώσουν υλικά αγαθά, που είναι αδύνατον να προβλεφθούν βάση νόμων ότι πρέπει να δοθούν. Όλα αυτά εξαιτίας της αγάπης και χωρίς να απειλείται σε καμία περίπτωση η έννοια της κυριότητας.<o:p></o:p></span></span></div>
<div class="MsoNormal" style="line-height: 150%; margin: 0cm 0cm 3pt; text-align: justify; text-indent: 17pt;">
<br /></div>
<div class="MsoNormal" style="line-height: 150%; margin: 0cm 0cm 3pt; text-align: justify; text-indent: 17pt;">
<span style="font-family: 'Verdana','sans-serif'; font-size: 9pt; line-height: 150%;"><span style="color: black;">Ο πλανήτης Γη είναι ένα τέτοιο σπίτι που καίγεται. Άνθρωποι υποφέρουν και πεθαίνουν επειδή κάποιοι δεν επιτρέπουν την αντιγραφή. Άνθρωποι αγοράζουν αναποτελεσματικά φάρμακα, γιατί τα άλλα είναι ακριβά. Φαρμακοβιομηχανίες παράγουν άχρηστα φάρμακα, γιατί δεν μπορούν να πληρώσουν τα πνευματικά δικαιώματα που απαιτούν οι δημιουργοί των χρήσιμων και άρα οι κεφαλαιοκράτες που διαχειρίζονται αυτές τις γνώσεις. Βιομηχανίες κλείνουν, δημιουργώντας στρατιές ανέργων, παρ' όλο που μπορούν να κατασκευάζουν αγαθά τα οποία αποδεδειγμένα έχει ανάγκη ο κόσμος. Κάποιοι δηλαδή στέκονται στα νοητά παράθυρα και δεν μας αφήνουν να σωθούμε.<o:p></o:p></span></span></div>
<div class="MsoNormal" style="line-height: 150%; margin: 0cm 0cm 3pt; text-align: justify; text-indent: 17pt;">
<br /></div>
<div class="MsoNormal" style="line-height: 150%; margin: 0cm 0cm 3pt; text-align: justify; text-indent: 17pt;">
<span style="font-family: 'Verdana','sans-serif'; font-size: 9pt; line-height: 150%;"><span style="color: black;">Βλέποντας το φυσιολογικό αυτής της κατάστασης, φτάνουμε μπροστά σε ένα μέγα ζήτημα. Ο άνθρωπος τείνει προς ένα όριο που κάποιοι το ονομάζουν θέωση. Προσπαθεί να νικήσει τα ένστικτά του και να τελειοποιήσει τη συμπεριφορά του. Αυτό επιτυγχάνεται μέσω της εκπαίδευσης. Ένστικτα έχουν και τα ζώα και το γεγονός ότι εμείς ανακαλύψαμε πώς αντιδρά ενστικτωδώς ο άνθρωπος, δεν σημαίνει ότι βρήκαμε και τη λύση. Ο άνθρωπος, βασιζόμενος στο ένστικτο της επιβίωσης, μπορεί να σκοτώσει κάποιον που έχει υπό την κατοχή του ένα αγαθό, που τη στιγμή εκείνη ο ίδιος θεωρεί ότι του είναι άκρως απαραίτητο και δεν του παραχωρείται. Είναι σωστό αυτό; Ποιος θα μας σώσει από αυτούς που κάθε φορά θεωρούν άκρως επείγουσες τις ανάγκες τους; Σε τι διαφέρουμε από τα ζώα; Οι διαφορές που έχουμε από τα ζώα οφείλονται στην ευφυΐα του ανθρώπου. Η κοινωνία του ανθρώπου χαρακτηρίζεται από μια μεγάλη πολυπλοκότητα κι αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι ο άνθρωπος δεν μεριμνά μόνο για την καθημερινή του επιβίωση, αλλά και για πολλά άλλα πράγματα που αφορούν το γενικότερο επίπεδο διαβίωσής του. Δεν βλέπει μόνο βραχυπρόθεσμα, αλλά προγραμματίζει τη ζωή του για πολλά χρόνια αργότερα. Όλα αυτά όμως δίνουν πολυπλοκότητα στην ανθρώπινη κοινωνία κι αυτό έχει ως αποτέλεσμα ο άνθρωπος να είναι το μοναδικό ον που χρειάζεται γνώση για την εισαγωγή του στην κοινωνία. Ο άνθρωπος εκπαιδεύεται για να μην απειλεί την κοινωνία - έστω και εν αγνοία του—, πράγμα που είναι αναπόφευκτο όταν απειλεί την κυριότητα των άλλων<b style="mso-bidi-font-weight: normal;">·</b> όταν δηλαδή απειλεί τον προγραμματισμό αυτών των άλλων. Η κυριότητα στην πραγματικότητα είναι αυτός ο προγραμματισμός. Ο άνθρωπος μαθαίνει πότε δημιουργεί περισσότερα προβλήματα από όσα λύνει, όταν δεν συμπεριφέρεται σωστά. Μαθαίνει στην ουσία όχι να φοβάται την τιμωρία, αλλά τις συνέπειες των ενεργειών του, που ούτως ή άλλως ο ίδιος θα κληθεί να πληρώσει. Στόχος δηλαδή της εκπαίδευσης είναι η εξεύρεση της ιδανικής συμπεριφοράς, όχι επειδή πρέπει, αλλά επειδή συμφέρει. Όλα αυτά είναι απαραίτητα επειδή ο άνθρωπος ζει με ανθρώπους και η κακή συμπεριφορά δημιουργεί προβλήματα. Συμφέρει τον άνθρωπο να μην αντιμετωπίζει αυτά τα προβλήματα και άρα τον συμφέρει να περιορίζει τα ένστικτά του εκεί που χρειάζεται.<o:p></o:p></span></span></div>
<div class="MsoNormal" style="line-height: 150%; margin: 0cm 0cm 3pt; text-align: justify; text-indent: 17pt;">
<br /></div>
<div class="MsoNormal" style="line-height: 150%; margin: 0cm 0cm 3pt; text-align: justify; text-indent: 17pt;">
<span style="font-family: 'Verdana','sans-serif'; font-size: 9pt; line-height: 150%;"><span style="color: black;">Το πονηρό σύστημα, έχοντας περάσει αυτήν τη σε γενικές γραμμές σωστή άποψη στον άνθρωπο, στη συνέχεια τον εκμεταλλεύτηκε. Δίδαξε στους ανθρώπους το σωστό, αλλά μέσα σ' αυτό πέρασε και άλλα πράγματα, επικίνδυνα. Ένα τέτοιο πράγμα είναι και η εισαγωγή της γνώσης στην έννοια του κεφαλαίου και άρα στις διατάξεις περί κυριότητας. Αυτή η επιλογή έγινε σχετικά εύκολα, γιατί το σύστημα εκμεταλλεύτηκε την πονηριά των ανθρώπων. Αυτοί που είχαν γνώσεις και μπορούσαν ν' αντισταθούν βρέθηκαν ξαφνικά σε τρομερά προνομιακή θέση. Είτε βρέθηκαν ξαφνικά κάτοχοι κεφαλαίου είτε θεωρήθηκαν από τους ισχυρούς υπεραπαραίτητα στελέχη‑διαχειριστές του κεφαλαίου γνώση. Οι υπόλοιποι, πονηρά σκεπτόμενοι, βρήκαν τη διάταξη μάλλον ευνοϊκή, εφόσον όλοι μπορούν θεωρητικά να δημιουργήσουν τέτοιου είδους κεφάλαιο. Αν όχι οι ίδιοι σίγουρα τα παιδιά τους, που στο μεταξύ σπούδαζαν στα "νεόχτιστα" σχολεία.<o:p></o:p></span></span></div>
<div class="MsoNormal" style="line-height: 150%; margin: 0cm 0cm 3pt; text-align: justify; text-indent: 17pt;">
<br /></div>
<div class="MsoNormal" style="line-height: 150%; margin: 0cm 0cm 3pt; text-align: justify; text-indent: 17pt;">
<span style="font-family: 'Verdana','sans-serif'; font-size: 9pt; line-height: 150%;"><span style="color: black;">Η εισαγωγή της γνώσης στις διατάξεις περί κυριότητος είναι λάθος και η απόδειξή του είναι ότι πιο απλό υπάρχει. Η κάθε κοινωνία λειτουργεί με βάση τη θρησκεία της και άρα με βάση τις εντολές του θεού που λατρεύει. Οι διαφορές που εντοπίζονται μεταξύ των διαφόρων κοινωνικών μοντέλων προκύπτουν από την οργανωμένη διδασκαλία διαφορετικών εντολών. Θα εξετάσουμε το χριστιανικό μοντέλο ως το πλέον ενδεδειγμένο, εφόσον οι χριστιανοί είναι αυτοί που έχουν σηκώσει το μεγαλύτερο βάρος στην υπόθεση της ανάπτυξης της γνώσης. Όπως είναι φυσικό, μεταξύ αυτών βρίσκονται και οι μεγαλύτεροι κεφαλαιοκράτες του κεφαλαίου‑γνώση. Οι χριστιανοί εκτελούν τις εντολές του Θεού τους, που έλαβαν μέσω του Υιού Του, και άρα απ' Αυτόν λαμβάνουν γνώση περί ιδανικής συμπεριφοράς. Ο Χριστός λέει ότι ο Πατέρας Του είναι κύριος οίκου και κτήματος και ότι χρησιμοποιεί δούλους και εργάτες για την εκτέλεση των όποιων εργασιών. Δεν λέει όμως σε καμία περίπτωση ότι, εξαιτίας της αγαθότητας τόσο του Πατέρα όσο και του Υιού, οι άνθρωποι έχουν το δικαίωμα να Του αφαιρέσουν το δικαίωμα της κυριότητας των αγαθών Του, ώστε να τα μοιραστούν μεταξύ τους. Στην περίπτωση της γνώσης είναι εξίσου σαφής, αλλά προτείνει τελείως διαφορετικά πράγματα. Τη γνώση την πήρε από τον Πατέρα Του δωρεάν και δωρεάν τη δίνει σ' όλους τους ανθρώπους. Προτείνει δε στους ανθρώπους να Τον μιμούνται, όταν λαμβάνουν αυτήν τη δωρεά. Βλέπουμε ότι ο Χριστός περιορίζει την κυριότητά Του στην υλική μορφή του κεφαλαίου και δεν μετατρέπει τη γνώση Του σε κεφάλαιο. Σ' ό,τι αφορά τη συμπεριφορά, λέει το εξής: Ο Ίδιος κάνει ό,τι κάνει και ο Πατέρας και προτείνει στον άνθρωπο να κάνει επίσης τα ίδια. Αντιγράφει δηλαδή τον Πατέρα και προτείνει την αντιγραφή. Δεν λέει σε καμία περίπτωση ότι, επειδή ο Ίδιος και ο Πατέρας Του είναι Θεοί, Αυτοί θα ενεργούν με κάποιο συγκεκριμένο τρόπο ο οποίος απαγορεύεται στους κοινούς ανθρώπους. Βλέπουμε δηλαδή ότι η ενστικτώδης αντίδραση της αντιγραφής, όχι μόνο δεν απαγορεύεται, αλλά αντίθετα προτείνεται. Όχι μόνο δεν απειλεί την πρόοδο, αλλά την ευνοεί, εφόσον την προτείνει ο Ίδιος ο Θεός, που αποδεδειγμένα ενδιαφέρεται για την ανθρώπινη πρόοδο. Η ανταμοιβή των δημιουργών είναι δίκαιη και τέλεια. Ο Χριστός εξαιτίας της γνώσης Του έγινε Θεός και ο κάθε άνθρωπος διεκδικεί στην κλίμακα που τον αφορά αυτήν την ιδιότητα. Δεν είναι δυνατόν να συμβεί οτιδήποτε άλλο. Δεν είναι δυνατόν να ζει κάποιος εις βάρος του κοινωνικού συνόλου, επειδή ανακάλυψε μια πατέντα, τη στιγμή που η βάση της δικής του γνώσης είναι πανανθρώπινο δημιούργημα. Τη γνώση την επεκτείνεις και δοξάζεσαι και δεν τη στεγανοποιείς για να την εκμεταλλεύεσαι.<o:p></o:p></span></span></div>
<div class="MsoNormal" style="line-height: 150%; margin: 3pt 0cm 10pt; text-align: justify; text-indent: 1cm;">
<br /></div>
<div class="MsoNormal" style="line-height: 150%; margin: 8pt 0cm 10pt; text-align: justify; text-indent: 17pt;">
<br /></div>
<div class="MsoNormal" style="line-height: 150%; margin: 0cm 0cm 10pt; text-align: justify;">
<span style="font-family: 'Verdana','sans-serif'; font-size: 9pt; line-height: 150%;"><span style="color: black;">Από παλιότερο άρθρο του Παναγιώτη Τραϊανού με τίτλο:<o:p></o:p></span></span></div>
<div class="MsoNormal" style="line-height: 150%; margin: 0cm 0cm 10pt; text-align: justify;">
<span style="color: black;"><span style="font-family: 'Verdana','sans-serif'; font-size: 9pt; line-height: 150%;">«ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟΣ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟΣ... ΤΟ </span><span lang="EN-US" style="font-family: 'Verdana','sans-serif'; font-size: 9pt; line-height: 150%; mso-ansi-language: en-us;">VIRTUAL</span><span lang="EN-US" style="font-family: 'Verdana','sans-serif'; font-size: 9pt; line-height: 150%;"> </span><span style="font-family: 'Verdana','sans-serif'; font-size: 9pt; line-height: 150%;">ΘΗΡΙΟ ΤΟΥ ΠΛΑΝΗΤΗ ΠΟΥ ΔΕΝ ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΤΟ ΦΟΒΑΤΑΙ ΚΑΝΕΙΣ»<o:p></o:p></span></span></div>
<div class="MsoNormal" style="background: white; line-height: 150%; margin: 0cm 0cm 12pt; text-align: justify;">
<br /></div>
<div align="center" class="MsoNormal" style="background: white; line-height: 150%; margin: 0cm 0cm 10pt; text-align: center;">
<a href="http://forza-traianou.blogspot.com/"><strong><u><span style="color: blue;">http://forza-traianou.blogspot.com/</span></u></strong></a><span style="font-family: 'Verdana','sans-serif'; font-size: 9pt; line-height: 150%;"><o:p></o:p></span></div>
<a href="http://ge.tt/5jxkVh01/v/73"><img alt="Κατεβάστε το κείμενο σε μορφή PDF" height="112" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgmzmAdF4El_pReYG0JDFSMEZd5N3SLiFKnHcO8dSGFiitkTFFVAnFnCyKw3EK4tRRnzc-6kLly5YAfLDIdAiLBWghwR9Rb8dN8Jld8KqOvviKAfyEvdY4IPPpc0HOFz2SqacAnoV3WR3aU/s1600/pdf05.png" style="border: 0pt none;" title="Κατεβάστε το κείμενο σε μορφή PDF" width="112"/></a><br />

Δεν είναι δυνατόν να ζει κάποιος εις βάρος του κοινωνικού συνόλου, επειδή ανακάλυψε μια πατέντα, τη στιγμή που η βάση της δικής του γνώσης είναι πανανθρώπινο δημιούργημα.

Τι γίνεται όμως στην περίπτωση της γνώσης; Η γνώση δεν έχει σχέση με την ύλη. Στο επίπεδο της γνώσης, μια ποσότητα γνώσης είναι αρκετή, ε...

Διαβάστε περισσότερα »

Τα “πακέτα” της Ελληνικής Γλώσσας. Ένα υπέροχο κείμενο που πρέπει να διαβάσουν όλοι οι Έλληνες

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg77rlAEwnVAEkOE0sMvepm0LopPIcVK3canin6DI63MkwsKOXFYd8oQ6jbpBREupOriyhWD9_D4lE1bIHCQYJ5fwtsX2sCmUdtwzdjx7Dsomphq0Xd1gskUiV4hIX0ZvoKebFgY3_h29t0/s1600/forza-traianou-blogspot-ta-paketa-tis-ellikis-glossas.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="186" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg77rlAEwnVAEkOE0sMvepm0LopPIcVK3canin6DI63MkwsKOXFYd8oQ6jbpBREupOriyhWD9_D4lE1bIHCQYJ5fwtsX2sCmUdtwzdjx7Dsomphq0Xd1gskUiV4hIX0ZvoKebFgY3_h29t0/s400/forza-traianou-blogspot-ta-paketa-tis-ellikis-glossas.jpg" width="400" /></a></div>
<div class="MsoBodyText" style="line-height: 150%; margin: 3pt 0cm 6pt; mso-outline-level: 1; tab-stops: center 127.6pt; text-align: justify; text-indent: 17pt;">
<span style="font-family: 'Verdana','sans-serif'; font-size: 9pt; line-height: 150%;"><span style="color: black;">Για να καταλάβουμε τι ακριβώς συμβαίνει, θα πρέπει να γνωρίζουμε ορισμένα πράγματα περί της ειδικής σχέσεως μεταξύ ελληνισμού και ελληνικής γλώσσας. ΕΛΛΗΝΑΣ κατ’ αρχήν δεν μπορεί να γίνει ένας άνθρωπος για δύο λόγους. Είτε λόγω αδυναμίας είτε λόγω επιλογής. Ο άνθρωπος έχει αδυναμία να γίνει ΕΛΛΗΝΑΣ όταν δεν γνωρίζει Ελληνικά. Όταν δεν μπορεί να μπει στο “κανάλι” μεταφοράς της ελληνικής γνώσης και σκέψης. Αυτή η άμεση σύνδεση γλώσσας και γνώσης είναι καθοριστική για τον ελληνισμό. Στον ιουδαϊσμό για παράδειγμα δεν είναι καθοριστική η σχέση γνώσης και γλώσσας. Ο καθένας μιλάει όποια γλώσσα θέλει και μυείται στον ιουδαϊσμό. Στον ιουδαϊσμό δεν υπάρχουν οι περίπλοκες έννοιες που πρέπει να “μεταφερθούν”. Ακόμα και η πιο “φτωχή” γλώσσα έχει τις κατάλληλες λέξεις για να μεταφερθούν εντολές και κατάρες. Επειδή όλοι οι άνθρωποι αναπτύσσουν μια γλώσσα κι επειδή όλοι οι άνθρωποι γεννιούνται στο εξουσιαστικό περιβάλλον της οικογένειας, ευνόητο είναι ότι όλοι έχουν “εφεύρει” τις λέξεις που συνδέονται με την εξουσία. Δεν υπάρχει δηλαδή γλώσσα που να μην μπορεί να μεταφέρει την “ιουδαϊκή” γνώση. Εξαιτίας αυτής της δυνατότητας ποτέ το σύστημα δεν μεριμνά ιδιαίτερα για την γλώσσα που θα χρησιμοποιούν οι εξουσιαζόμενοι. Ακόμα και οι αυθεντικοί Εβραίοι δεν μιλάνε όλοι εβραϊκά. Αντίθετα, ΕΛΛΗΝΑΣ δεν μπορεί να υπάρξει αν δεν γνωρίζει ελληνικά.<o:p></o:p></span></span></div>
<div class="MsoBodyText" style="line-height: 150%; margin: 3pt 0cm 6pt; mso-outline-level: 1; tab-stops: center 127.6pt; text-align: justify; text-indent: 17pt;">
<span style="color: black;"><span style="font-family: 'Verdana','sans-serif'; font-size: 9pt; line-height: 150%;">Αυτή η σύνδεση γνώσης και γλώσσας περιπλέκει την κατάσταση και αυτός είναι ο λόγος που δημιουργείται σύγχυση σε ότι αφορά την συγκεκριμένη γλώσσα. Αυτό πρακτικά σημαίνει το εξής: Ο σλαβόφωνος για παράδειγμα δεν μπορεί να γίνει ΕΛΛΗΝΑΣ γιατί δεν γνωρίζει ελληνικά. Αυτό είναι προφανές και δεν απαιτεί ανάλυση. Τι γίνεται όμως στην περίπτωση των ελληνόφωνων; Γνωρίζει ο ελληνόφωνος ελληνικά; Η φράση: ”Η ανάλυση της θεωρίας περί δημοκρατίας αποκαλύπτει ένα παράδοξο φαινόμενο, το οποίο μοιάζει με τραγική ειρωνεία και γίνεται αντιληπτό μόνο μέσω της αλληγορίας” είναι διατυπωμένη στα ελληνικά. Αντιλαμβάνεται ο αγράμματος ελληνόφωνος τι ακριβώς αυτό περιγράφει; Μπορεί κάποιος να του την εξηγήσει, χωρίς να χρειάζεται να χρησιμοποιήσει ολόκληρη εγκυκλοπαίδεια; Ποιος καταλαβαίνει αυτήν την φράση; Αυτός, βέβαια, που γνωρίζει ελληνικά άσχετα με το ποια γλώσσα μιλάει. Ένας γερμανόφωνος μορφωμένος την καταλαβαίνει γιατί γνωρίζει τις απαραίτητες ελληνικές λέξεις: “Die Analyse der Theorie ueber die Demokratie enthuellt ein paradoxes Phaenomen, daw einer tragischen Ironie aehnlich ist und wird nur allegorisch wahrgenommen”. Το</span><span style="font-family: 'Verdana','sans-serif'; font-size: 9pt; line-height: 150%; mso-ansi-language: en-us;"> </span><span style="font-family: 'Verdana','sans-serif'; font-size: 9pt; line-height: 150%;">ίδιο</span><span style="font-family: 'Verdana','sans-serif'; font-size: 9pt; line-height: 150%; mso-ansi-language: en-us;"> </span><span style="font-family: 'Verdana','sans-serif'; font-size: 9pt; line-height: 150%;">συμβαίνει</span><span style="font-family: 'Verdana','sans-serif'; font-size: 9pt; line-height: 150%; mso-ansi-language: en-us;"> </span><span style="font-family: 'Verdana','sans-serif'; font-size: 9pt; line-height: 150%;">και</span><span style="font-family: 'Verdana','sans-serif'; font-size: 9pt; line-height: 150%; mso-ansi-language: en-us;"> </span><span style="font-family: 'Verdana','sans-serif'; font-size: 9pt; line-height: 150%;">με</span><span style="font-family: 'Verdana','sans-serif'; font-size: 9pt; line-height: 150%; mso-ansi-language: en-us;"> </span><span style="font-family: 'Verdana','sans-serif'; font-size: 9pt; line-height: 150%;">τον</span><span style="font-family: 'Verdana','sans-serif'; font-size: 9pt; line-height: 150%; mso-ansi-language: en-us;"> </span><span style="font-family: 'Verdana','sans-serif'; font-size: 9pt; line-height: 150%;">αγγλόφωνο</span><span lang="EN-US" style="font-family: 'Verdana','sans-serif'; font-size: 9pt; line-height: 150%; mso-ansi-language: en-us;">: “The analysis of the theory about democracy reveals a paradox phenomenon that seems like a tragic irony and becomes apparent only through allegory”, </span><span style="font-family: 'Verdana','sans-serif'; font-size: 9pt; line-height: 150%;">τον</span><span style="font-family: 'Verdana','sans-serif'; font-size: 9pt; line-height: 150%; mso-ansi-language: en-us;"> </span><span style="font-family: 'Verdana','sans-serif'; font-size: 9pt; line-height: 150%;">ιταλόφωνο</span><span lang="EN-US" style="font-family: 'Verdana','sans-serif'; font-size: 9pt; line-height: 150%; mso-ansi-language: en-us;">: “La analisi della teoria delle democracia rivela un fenomeno paradosso, il qualle si assomiglia come una tragica ironia la qualle se rivela solo tramite la alligoria”, </span><span style="font-family: 'Verdana','sans-serif'; font-size: 9pt; line-height: 150%;">τον</span><span style="font-family: 'Verdana','sans-serif'; font-size: 9pt; line-height: 150%; mso-ansi-language: en-us;"> </span><span style="font-family: 'Verdana','sans-serif'; font-size: 9pt; line-height: 150%;">ισπανόφωνο</span><span lang="EN-US" style="font-family: 'Verdana','sans-serif'; font-size: 9pt; line-height: 150%; mso-ansi-language: en-us;">: “El analysis de la teoria sobre la democracia demuestra un fenomeno paradojico lo cual parece como una eronia tragica y solo se percibe como una aligoria”. </span><span style="font-family: 'Verdana','sans-serif'; font-size: 9pt; line-height: 150%;">Ελληνικά γνωρίζουν μόνον οι μορφωμένοι αυτού του κόσμου και άρα μεταξύ αυτών αναζητάς τους ΈΛΛΗΝΕΣ. Όσοι μορφώνονται από τα χριστιανικά συστήματα παιδείας αναγκαστικά μαθαίνουν ελληνικά. Από την ίδρυση της Ρώμης μέχρι σήμερα, την ίδια ακριβώς γνώση λαμβάνουν οι μορφωμένοι. Ελληνικά δεν γνωρίζουν οι αγράμματοι χριστιανοί και άρα μεταξύ αυτών και οι αγράμματοι ελληνόφωνοι. Όταν μιλάμε παγκοσμίως για ανώτατη εκπαίδευση, μιλάμε κατ’ αρχήν για εκμάθηση της ελληνικής γλώσσας. Δεν είναι τυχαίο που οι φοιτητές των κολλεγίων στις ΗΠΑ μέσα από κάποιες διαδικασίες αποκτούν τον τίτλο “Greeks”.<o:p></o:p></span></span></div>
<div class="MsoBodyText" style="line-height: 150%; margin: 3pt 0cm 6pt; mso-outline-level: 1; tab-stops: center 127.6pt; text-align: justify; text-indent: 17pt;">
<span style="font-family: 'Verdana','sans-serif'; font-size: 9pt; line-height: 150%;"><span style="color: black;">Γιατί όμως συμβαίνουν όλα αυτά και ποιούς σκοπούς εξυπηρετούν; Γιατί δηλαδή όλοι οι μορφωμένοι του κόσμου μιλάνε ελληνικά; Γιατί όλες οι γλώσσες του κόσμου μοιάζουν με ελληνικές διαλέκτους; Χωρίς να εμβαθύνουμε ιδιαίτερα, θα πούμε το εξής: Η ανθρώπινη γλώσσα είναι το μέσον που μεταφέρει την γνώση από άνθρωπο σε άνθρωπο. Μεταφέρει την γνώση του πατέρα στο παιδί, την εντολή του Θεού στους ανθρώπους, την εντολή του στρατηγού στον στρατιώτη, την εξομολόγηση του έρωτα από άνθρωπο σε άνθρωπο, το χιούμορ του φίλου κλπ. Όλα αυτά, όπως βλέπουμε, μεταφέρονται μέσω της γλώσσας, αλλά δεν ανήκουν στο ίδιο επίπεδο. Δεν ανήκει στο ίδιο επίπεδο η γνώση περί Θεού με την γνώση που αφορά την μαγειρική.<o:p></o:p></span></span></div>
<div class="MsoBodyText" style="line-height: 150%; margin: 3pt 0cm 6pt; mso-outline-level: 1; tab-stops: center 127.6pt; text-align: justify; text-indent: 17pt;">
<span style="font-family: 'Verdana','sans-serif'; font-size: 9pt; line-height: 150%;"><span style="color: black;">Ο άνθρωπος δεν “κινείται” σε ένα επίπεδο και η γλώσσα, όπως είναι φυσικό, τον ακολουθεί. Υπάρχει η γλώσσα που αφορά τα “καθημερινά” και η γλώσσα που αφορά τα “ανώτερα”. Υπάρχει η “φωνή” και ο “Λόγος”. Το σύνολο των γλωσσών παγκοσμίως περιορίζεται στο επίπεδο της “φωνής”. Η ελληνική γλώσσα είναι αυτή που είναι ο φορέας του ανθρώπινου “Λόγου”. Η ιδιομορφία του “Λόγου” είναι ότι “μεταφέρει” μέσω λέξεων “πακέτα” γνώσεων, που το καθένα από αυτά απαιτεί για την κατανόησή του ξεχωριστή γνώση. Όταν εκφράζεται ο Λόγος είναι και ο ίδιος ένα ξεχωριστό “πακέτο” γνώσης. Ο Λόγος είναι “κωδικοποιημένη” μορφή έκφρασης, που απαιτεί γνώση για την αποκωδικοποίηση. Για να χρησιμοποιήσεις την λέξη “παράδοξο”, πρέπει να γνωρίζεις τι σημαίνει. Αυτή η λέξη από μόνη της αντιπροσωπεύει ένα ξεχωριστό “πακέτο” γνώσης. Η λέξη δηλαδή σε αυτήν την περίπτωση είναι μια κωδικοποιημένη μορφή μιας εκτεταμένης γνώσης. Οι άνθρωποι που δεν έχουν την ανάλογη γνώση, δεν μπορούν να παρακολουθήσουν τον Λόγο. Ο “κωδικός-όνομα” αυτής της γνώσης δεν σημαίνει τίποτε για αυτούς που την κατέχουν. Χρειάζονται τη “φωνή” για να γνωρίσουν το “πακέτο”, το οποίο στη συνέχεια μπορούν να το χρησιμοποιήσουν με τον τρόπο που επιτρέπει ο Λόγος.<o:p></o:p></span></span></div>
<div class="MsoBodyText" style="line-height: 150%; margin: 3pt 0cm 6pt; mso-outline-level: 1; tab-stops: center 127.6pt; text-align: justify; text-indent: 17pt;">
<span style="font-family: 'Verdana','sans-serif'; font-size: 9pt; line-height: 150%;"><span style="color: black;">Θα μπορούσαμε να πούμε, δηλαδή, ότι στην περίπτωση της ελληνικής γλώσσας υπάρχουν δυο επίπεδα παράλληλα. Το “χαμηλό” επίπεδο και το “υψηλό”. Το επίπεδο του ελληνόφωνου και το επίπεδο του ελληνόλογου. Όλες οι γλώσσες του κόσμου μιμούνται αυτήν την κατάσταση. Στο επίπεδο της “φωνής” διατηρούν τα ξεχωριστά τους χαρακτηριστικά, ενώ στο επίπεδο του Λόγου άπαντες “δανείζονται” τον ελληνικό Λόγο.<o:p></o:p></span></span></div>
<div class="MsoBodyText" style="line-height: 150%; margin: 3pt 0cm 6pt; mso-outline-level: 1; tab-stops: center 127.6pt; text-align: justify; text-indent: 17pt;">
<span style="font-family: 'Verdana','sans-serif'; font-size: 9pt; line-height: 150%;"><span style="color: black;">(Σημείωση δική μας:) <i style="mso-bidi-font-style: normal;">Παρόλα αυτά το μεγαλείο της ελληνικής γλώσσας επιτρέπει και στον απλό ελληνόφωνο να υπερέχει συντριπτικά έναντι των αντίστοιχων αλλόγλωσσων. Παρακάτω βλέπουμε το πώς:</i><o:p></o:p></span></span></div>
<div class="MsoBodyText" style="line-height: 150%; margin: 3pt 0cm 6pt; mso-outline-level: 1; tab-stops: center 127.6pt; text-align: justify; text-indent: 17pt;">
<span style="font-family: 'Verdana','sans-serif'; font-size: 9pt; line-height: 150%;"><span style="color: black;">Για ν’ αντιληφθεί ο αναγνώστης τι ακριβώς εννοούμε θα δούμε ένα παράδειγμα. Η λέξη “αραχνοφοβία” είναι μία λέξη ελληνική της οποίας η σύνθεση είναι το πιο απλό και κατανοητό πράγμα. Ο Έλληνας γνωρίζει τη λέξη “αράχνη” και τη λέξη “φοβία”, που προέρχεται από τη λέξη “φόβος”. Ακόμα κι αν δεν έχει ακούσει ποτέ αυτήν τη λέξη μπορεί στο άκουσμά της να την αντιληφθεί. ακόμα κι αν την έχει ξεχάσει, μπορεί την κατάλληλη στιγμή να τη συνθέσει. Απ’ αυτήν την απλή κατάσταση το σύστημα, με τη μεταφορά λέξεων, δημιουργεί μία σύνθετη. Για τον αγγλόφωνο η λέξη “αράχνη” και η λέξη “φόβος” υπάρχουν στη μητρική του γλώσσα, αλλά η λέξη “αραχνοφοβία” είναι κοινή με την ελληνική. Αν ο αγγλόφωνος δεν ξέρει ακριβώς το νόημα της λέξης και δεν έχει τη σχετική γνώση, δεν μπορεί ν’ αντιληφθεί τη σημασία της. Δεν μπορεί όπως ο Έλληνας, ο οποίος έχει γνώση των λέξεων που τη συνθέτουν, να κατανοήσει στο άκουσμα τη σημασία της. Είναι υποχρεωμένος να γνωρίζει μία ξένη —επομένως νεκρή— λέξη που δεν μπορεί να συνθέσει, κι επιπλέον μέσω αυτής της συνθήκης, είναι αποκλεισμένος από το σύνολο των ανάλογων περιπτώσεων. Αυτός ο άνθρωπος μπορεί να γνωρίζει τη συγκεκριμένη λέξη, αλλά αδυνατεί να καταλάβει μία απολύτως ανάλογη, που είναι για παράδειγμα η κλειστoφοβία.<o:p></o:p></span></span></div>
<div class="MsoBodyText" style="line-height: 150%; margin: 3pt 0cm 6pt; mso-outline-level: 1; tab-stops: center 127.6pt; text-align: justify; text-indent: 17pt;">
<span style="font-family: 'Verdana','sans-serif'; font-size: 9pt; line-height: 150%;"><span style="color: black;">Οι μορφωμένοι της Δύσης δεν ξεκινούν από ένα κοινό επίπεδο γνώσης, όπως οι Έλληνες, αλλά με τη λογική της εκμάθησης ορολογίας, κατανέμονται σε διάφορα επίπεδα. Μ’ αυτόν τον τρόπο ευνοούνται αυτοί, που ακολουθούν μία εξαντλητική και μακροχρόνια πορεία στον τομέα της παιδείας, συνεπώς οι πρεσβύτεροι. Ο πρεσβύτερος της Δύσης έχει τη δυνατότητα να παριστάνει το σοφό, ακόμα κι αν είναι ο πιο κουτός άνθρωπος. Οι άνθρωποι δεν μπορούν να κρίνουν κάτι που δεν κατανοούν. Γνωρίζοντας αυτός ο άνθρωπος λέξεις δυσνόητες και ξένες για τον κόσμο στον οποίο απευθύνεται, κάνει επίδειξη πνευματικής δύναμης, χωρίς ν’ απαιτείται η στοιχειώδης σοφία. Όλοι κατανοούν το φόβο για τις αράχνες, αλλά δεν μπορούν όλοι να γνωρίζουν τη λέξη “αραχνοφοβία”.<o:p></o:p></span></span></div>
<div class="MsoBodyText" style="line-height: 150%; margin: 3pt 0cm 6pt; mso-outline-level: 1; tab-stops: center 127.6pt; text-align: justify; text-indent: 17pt;">
<span style="font-family: 'Verdana','sans-serif'; font-size: 9pt; line-height: 150%;"><span style="color: black;">Αν παρατηρήσει κάποιος το σύνολο των γλωσσών, που είναι επηρεασμένες από τη λατινική, θα δει ότι έχουν τρία επίπεδα, που τις χαρακτηρίζουν απόλυτα. Το πρώτο επίπεδο είναι το βασικό, στο οποίο οι λέξεις περιγράφουν το σύνολο των αντικειμένων ή εννοιών που μπορεί να γνωρίζει ο άνθρωπος χωρίς καθόλου παιδεία. Το σκύλο για παράδειγμα τον γνώριζαν όλοι οι λαοί κι επομένως ο καθένας του έδωσε μία λέξη για να τον χαρακτηρίζει. Αυτές οι λέξεις που περιγράφουν όμοια πράγματα είναι εντελώς διαφορετικές από γλώσσα σε γλώσσα και είναι το πρώτο επίπεδο, που είναι κι αυτό το οποίο διαχωρίζει τις γλώσσες. Οι λαοί, εξαιτίας αυτού του επιπέδου, αδυνατούν να συνεννοηθούν μεταξύ τους. Ο αμόρφωτος Γάλλος δεν μπορεί να συνεννοηθεί με τον αντίστοιχο Ισπανό.<o:p></o:p></span></span></div>
<div class="MsoBodyText" style="line-height: 150%; margin: 3pt 0cm 6pt; mso-outline-level: 1; tab-stops: center 127.6pt; text-align: justify; text-indent: 17pt;">
<span style="font-family: 'Verdana','sans-serif'; font-size: 9pt; line-height: 150%;"><span style="color: black;">Το δεύτερο επίπεδο περιλαμβάνει το σύνολο των λέξεων της λατινικής, που οι Ρωμαίοι εφηύραν, ώστε ν’ αποκρύψουν τις αντίστοιχες ελληνικές. Προσπαθώντας να δώσουν μία πληρότητα στη λατινική γλώσσα, που θα ευνοούσε τη μεταφορά εντολών, επομένως την άσκηση εξουσίας, εμφύτευσαν τις λέξεις αυτές στο σύνολο των Δυτικών γλωσσών. Το δεύτερο επίπεδο είναι αυτό το οποίο απαιτεί μία στοιχειώδη παιδεία και στο οποίο ασκείται η εξουσία, άρα υπάρχει συνεννόηση. Ο μορφωμένος πλέον Γάλλος συνεννοείται με το μορφωμένο Ισπανό, αλλά κι οι δύο αδυνατούν να έρθουν σ’ επαφή με την ελληνική γνώση. Το τρίτο επίπεδο είναι το ανώτατο επίπεδο κι είναι αυτό της ελληνικής γλώσσας. Οι λέξεις είναι κοινές για όλους κι ο κάτοχός τους μπορεί ν’ αντιλαμβάνεται, αλλά και να μιλά όμοια με τον Πλάτωνα ή τον Αριστοτέλη.<o:p></o:p></span></span></div>
<div class="MsoBodyText" style="line-height: 150%; margin: 3pt 0cm 6pt; mso-outline-level: 1; tab-stops: center 127.6pt; text-align: justify; text-indent: 17pt;">
<span style="font-family: 'Verdana','sans-serif'; font-size: 9pt; line-height: 150%;"><span style="color: black;">Όλα αυτά αποδεικνύονται εύκολα με το απλό ξεφύλλισμα των λεξικών των Δυτικών γλωσσών. Η λέξη “σκύλος” είναι απόλυτα διαφορετική από γλώσσα σε γλώσσα. Η λέξη “δικαιοσύνη” κοινή, προσαρμοσμένη στην κάθε γλώσσα κι άσχετη με την αντίστοιχη ελληνική. Ενώ η λέξη “δημοκρατία” είναι απόλυτα κοινή για όλους. Σ’ αυτό το σημείο κάποιος εύλογα θα αναρωτηθεί αν οι Έλληνες, που έχουν την ελληνική ως μητρική γλώσσα είναι ισοδύναμοι των σοφών της Δύσης ακόμα και χωρίς παιδεία. Αυτό είναι αδύνατον, γιατί τα πάντα έχουν σχέση με την κατοχή γνώσης. Ο Έλληνας ξέρει τι σημαίνει “αραχνοφοβία”, αλλά δεν έχει τη γνώση του Δυτικού πάνω σ’ αυτήν. Οι Έλληνες έχουν απλά τη δυνατότητα ν’ αντιλαμβάνονται τα πάντα διακρίνοντας πιο εύκολα την πραγματική ευφυΐα, χωρίς να την μπερδεύουν με τη συσσώρευση γνώσης. Σ’ ένα ακροατήριο, όπου υπάρχουν αμόρφωτοι Έλληνες, δε μπορεί κάποιος να πει ότι το καλύτερο πολίτευμα είναι η “αραχνοφοβία”, ενώ στη Δύση, ακόμα κι αυτό μπορεί να συμβεί. Ένας άθλιος δούλος στη Δύση μπορεί να λέει ό,τι θέλει, χωρίς να ελέγχεται κερδίζοντας τις εντυπώσεις. Στη Δύση, κι αυτό είναι έργο του συστήματος, ένας μεγαλοφυής άνθρωπος μπορεί να περιγράφει τη σκέψη του με τα μέσα που διαθέτει, χωρίς να πείθει κι ένας ηλίθιος χρησιμοποιώντας ακατανόητες λέξεις, να κερδίζει τις εντυπώσεις.<o:p></o:p></span></span></div>
<div class="MsoBodyText" style="line-height: 150%; margin: 3pt 0cm 6pt; mso-outline-level: 1; tab-stops: center 127.6pt; text-align: justify; text-indent: 17pt;">
<span style="font-family: 'Verdana','sans-serif'; font-size: 9pt; line-height: 150%;"><span style="color: black;">Όλα αυτά έχουν ως αποτέλεσμα —που εκ πρώτης όψεως δε φαίνεται— τη δημιουργία συγκεκριμένων χαρακτηριστικών στις Δυτικές κοινωνίες. Αυτό γίνεται ως εξής: έχοντας τη δυνατότητα το σύστημα να ελέγχει τη ροή της γνώσης μέσω της γλώσσας, έχει τη δυνατότητα να στρωματοποιεί την κοινωνία. Οι Γάλλοι ανεξάρτητα από την ευφυΐα τους ή τη γνώση, έχουν ένα κοινό γλωσσικό εργαλείο, που τους δίνει τη δυνατότητα επικοινωνίας. Απ’ αυτό το κοινό και σ’ όλους προσιτό εργαλείο αρχίζει να χτίζεται ένα οικοδόμημα, που έχει σχέση με τη γνώση και τη γλώσσα μέσω της οποίας εκφράζεται αυτή η γνώση. Ο αγράμματος Γάλλος ως πνευματικό ον κατανοεί την έννοια της “δικαιοσύνης”, αλλά το πρόβλημά του είναι η αδυναμία έκφρασης της άποψής του. Για να πει την άποψή του θα πρέπει ν’ αναπτύξει μία ολόκληρη θεωρία, που ξεκινά από τον άνθρωπο ως μονάδα και καταλήγει στον άνθρωπο ως μέλος της κοινωνίας. Οι μορφωμένοι Γάλλοι αντίθετα, έχοντας κοινή γνώση μεταξύ τους, ξεκινούν από το επίπεδο στο οποίο μία έννοια είναι γνωστή. Ο μορφωμένος Γάλλος ξεκινά τον προβληματισμό του από το επίπεδο που του επιτρέπει η παιδεία του. Δηλώνει ότι η δικαιοσύνη είναι μία ανάγκη κι από εκεί ξεκινά.<o:p></o:p></span></span></div>
<div class="MsoBodyText" style="line-height: 150%; margin: 3pt 0cm 6pt; mso-outline-level: 1; tab-stops: center 127.6pt; text-align: justify; text-indent: 17pt;">
<span style="font-family: 'Verdana','sans-serif'; font-size: 9pt; line-height: 150%;"><span style="color: black;">Απ’ αυτήν τη διαφορά στη δυνατότητα έκφρασης ξεκινά η στρωματοποίηση της κοινωνίας. Οι άνθρωποι δεν μπορούν να συναναστραφούν μεταξύ τους, γιατί δεν μπορούν να επικοινωνήσουν. Ο μορφωμένος Γάλλος κουράζεται μέχρι ο αμόρφωτος να καταλήξει στην άποψή του. Δεν μπορεί κάποιος να περιμένει το συνομιλητή του να περιγράφει για ώρες κάτι, που υπάρχει ως έννοια και μπορεί να εκφραστεί με μία λέξη. Αυτοί οι άνθρωποι δεν μπορούν να συναναστραφούν μεταξύ τους και άρα δεν μπορούν να γίνουν φίλοι. Η φιλία ξεκινά από την κοινή γνώση και την κοινή άποψη. Όλα αυτά είναι αδύνατο να προκύψουν από τη στιγμή που δεν υπάρχει δυνατότητα διατύπωσης άποψης. Ο γνώστης θα είναι πάντα ανώτερος από το μη γνώστη, έστω κι αν στην ευφυΐα συμβαίνει το αντίθετο. Το ίδιο ακριβώς συμβαίνει και μεταξύ των ανώτατων στρωμάτων της κοινωνίας. Το πρόβλημα δημιουργείται εξαιτίας της σχετικής διαφοράς, που υπάρχει στη δυνατότητα έκφρασης. Ο ανωτάτου επιπέδου παιδείας Γάλλος κουράζεται να παρακολουθεί την προσπάθεια έκφρασης ενός απλά μορφωμένου Γάλλου. Από τη στιγμή που τα προβλήματα για τους ανθρώπους είναι κοινά, είτε πρόκειται για μορφωμένους είτε γι’ αμόρφωτους, οι επαφές κι οι φιλίες γίνονται σε καθορισμένα επίπεδα.<o:p></o:p></span></span></div>
<div class="MsoBodyText" style="line-height: 150%; margin: 3pt 0cm 6pt; mso-outline-level: 1; tab-stops: center 127.6pt; text-align: justify; text-indent: 17pt;">
<span style="font-family: 'Verdana','sans-serif'; font-size: 9pt; line-height: 150%;"><span style="color: black;">Η ελευθερία του ατόμου είναι κοινό πρόβλημα. Ένας Γάλλος, που έχει γνώση για τη δημοκρατία, μπορεί να εκφραστεί κατά τρόπο ανάλογο με τη γνώση του μόνον απέναντι σε κάποιον, που μπορεί να κατανοήσει το λόγο του. Οι αμόρφωτοι έχουν κι αυτοί τους προβληματισμούς τους, αλλά δυνατότητα επικοινωνίας έχουν μόνο μεταξύ τους. Το ανώτατο επίπεδο δεν μπορεί, ακόμα και να το θέλει, να έρθει σε επαφή με το κατώτατο. Ένας σοφός Γάλλος, για να περάσει το μήνυμά του στους φτωχούς κι αμόρφωτους, δεν αρκεί να το διατυπώσει, αλλά θα πρέπει να το συνοδεύσει με μία ανάλογη δωρεά παιδείας. Αντίθετα απ’ όλη αυτήν την κατάσταση, σε μία αμιγώς ελληνική κοινωνία αυτό το πρόβλημα δεν υπάρχει. Ο καθένας συναναστρέφεται κι αναπτύσσει φιλία μ’ όποιον επιθυμεί, γιατί υπάρχει δυνατότητα επικοινωνίας. Οι αμόρφωτοι Έλληνες δεν έχουν την ίδια γνώση με τους μορφωμένους, αλλά απαιτείται μικρότερη προσπάθεια στην έκφραση της προσωπικής άποψης κι απειροελάχιστη προσπάθεια στην κατανόηση. Ο κάθε Έλληνας είναι σε θέση να καταλάβει το σύνολο των όσων ακούει. Ο σοφός Έλληνας αρκεί να πει την άποψή του πάνω σ’ ένα θέμα στον αμόρφωτο και τον εξομοιώνει στο συγκεκριμένο θέμα. Ένας αμόρφωτος Γάλλος, αν βρεθεί σ’ ένα κοσμικό σαλόνι όπου συζητούν σοφοί ομόφυλοί του, θα αισθανθεί σίγουρα μειονεκτικά, εφόσον δε θα καταλαβαίνει τι ακριβώς συζητούν. Απ’ αυτήν την αδυναμία θα προκύψει σίγουρα ειρωνεία σε περίπτωση που θα προσπαθήσει να εκφράσει γνώμη. Δεν μπορεί κάποιος να εκφράσει γνώμη, ακόμα και την πιο απλή, από τη στιγμή που δεν είναι σε θέση ν’ αντιληφθεί το θέμα. Ο Έλληνας, αντίθετα, σ’ ανάλογη περίπτωση δεν κινδυνεύει με προσωπικό διασυρμό.<o:p></o:p></span></span></div>
<div class="MsoBodyText" style="line-height: 150%; margin: 3pt 0cm 6pt; mso-outline-level: 1; tab-stops: center 127.6pt; text-align: justify; text-indent: 17pt;">
<span style="font-family: 'Verdana','sans-serif'; font-size: 9pt; line-height: 150%;"><span style="color: black;">Απ’ αυτήν την κατάσταση ξεκινούν κι εμφανίζονται οι διαφορές στις κοινωνίες. Οι Δυτικές κοινωνίες ανέχονταν για αιώνες τη στρωματοποίηση, επομένως την ύπαρξη μονίμως ευνοουμένων, όπως οι άθλιοι ευγενείς, ενώ αντίθετα η ελληνική κοινωνία είναι σε μόνιμη βάση κάτω από το καθεστώς αμφισβήτησης. Ο Έλληνας δεν μπορεί να δει με δέος έναν ομόφυλό του από τη στιγμή που έχει τη δυνατότητα να τον κρίνει. Το δέος ή ο φόβος έχουν σχέση με το άγνωστο και το ακατανόητο. Ο Αλέξανδρος ήταν υποχρεωμένος να δίνει εξηγήσεις για το σύνολο των ενεργειών του, που προκαλούσαν τους Μακεδόνες συμπολεμιστές του.<o:p></o:p></span></span></div>
<div class="MsoBodyText" style="line-height: 150%; margin: 3pt 0cm 6pt; mso-outline-level: 1; tab-stops: center 127.6pt; text-align: justify; text-indent: 17pt;">
<span style="font-family: 'Verdana','sans-serif'; font-size: 9pt; line-height: 150%;"><span style="color: black;">Όλα αυτά τ’ αναφέρουμε, για να γίνει αντιληπτό ότι από την εποχή του Αλεξάνδρου μέχρι και σήμερα, υπάρχει ένα ανώτατο πνευματικό στρώμα, που κυβερνά τον κόσμο μέσω μίας κοινής γνώσης και μίας κοινής γλώσσας. Οι άνθρωποι, που κρατούν στα χέρια τους την εξουσία του κόσμου όλους αυτούς τους αιώνες, είτε το ξέρουν είτε όχι, είναι Έλληνες. Ο Ισοκράτης στον πανηγυρικό του εντοπίζει την ιδιαιτερότητα αυτή λέγοντας: “Καί τό τών Ελλήνων όνομα πεποίηκε μηκέτι του γένους, αλλά της διανοίας δοκείν είναι, καί μάλλον Έλληνας καλείσθαι τούς της παιδεύσεως της ημετέρας ή τούς τής κοινής φύσεως μετέχοντας.” Όλοι αυτοί που συμμετέχουν σε μία κοινή παιδεία κι είναι κάτοχοι μίας κοινής γνώσης, που είναι η ελληνική, είναι Έλληνες.<o:p></o:p></span></span></div>
<div class="MsoBodyText" style="line-height: 150%; margin: 3pt 0cm 6pt; mso-outline-level: 1; tab-stops: center 127.6pt; text-align: justify; text-indent: 17pt;">
<span style="font-family: 'Verdana','sans-serif'; font-size: 9pt; line-height: 150%;"><span style="color: black;">Όλοι αυτοί μιλούν την ελληνική γλώσσα, αλλά δεν το γνωρίζουν...<o:p></o:p></span></span></div>
<div class="MsoNormal" style="line-height: 150%; margin: 0cm 0cm 10pt; text-align: justify;">
<br /></div>
<div class="MsoNormal" style="line-height: 150%; margin: 0cm 0cm 10pt; text-align: justify;">
<span style="font-family: 'Verdana','sans-serif'; font-size: 9pt; line-height: 150%;"><span style="color: black;">Από τα βιβλίο του Παναγιώτη Τραϊανού:<o:p></o:p></span></span></div>
<div class="MsoNormal" style="line-height: 150%; margin: 0cm 0cm 10pt; text-align: justify;">
<a href="http://eamb-ydrohoos.blogspot.gr/p/blog-page_7731.html#MAKEDONIKO"><span style="font-family: 'Verdana','sans-serif'; font-size: 9pt; line-height: 150%;"><u><span style="color: blue;">«ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ ΖΗΤΗΜΑ - Η ΣΥΝΩΜΟΣΙΑ ΤΩΝ ΘΕΩΝ»</span></u></span></a></div>
<div class="MsoNormal" style="line-height: 150%; margin: 0cm 0cm 10pt; text-align: justify;">
<a href="http://eamb-ydrohoos.blogspot.gr/p/blog-page_7731.html#YDROXOOS"><u><span style="color: blue; font-family: Calibri; font-size: small;">«ΥΔΡΟΧΟΟΣ»</span></u></a><span style="font-family: 'Verdana','sans-serif'; font-size: 9pt; line-height: 150%;"><o:p></o:p></span></div>
<div class="MsoNormal" style="background: white; line-height: 150%; margin: 0cm 0cm 12pt; text-align: justify;">
<br /></div>
<div align="center" class="MsoNormal" style="background: white; line-height: 150%; margin: 0cm 0cm 10pt; text-align: center;">
<a href="http://forza-traianou.blogspot.com/"><strong><u><span style="color: blue;">http://forza-traianou.blogspot.com/</span></u></strong></a><span style="font-family: 'Verdana','sans-serif'; font-size: 9pt; line-height: 150%;"><o:p></o:p></span></div>
<a href="http://ge.tt/5jxkVh01/v/13"><img alt="Κατεβάστε το κείμενο σε μορφή PDF" height="112" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgmzmAdF4El_pReYG0JDFSMEZd5N3SLiFKnHcO8dSGFiitkTFFVAnFnCyKw3EK4tRRnzc-6kLly5YAfLDIdAiLBWghwR9Rb8dN8Jld8KqOvviKAfyEvdY4IPPpc0HOFz2SqacAnoV3WR3aU/s1600/pdf05.png" style="border: 0pt none;" title="Κατεβάστε το κείμενο σε μορφή PDF" width="112"/></a><br />

Τα “πακέτα” της Ελληνικής Γλώσσας. Ένα υπέροχο κείμενο που πρέπει να διαβάσουν όλοι οι Έλληνες

Για να καταλάβουμε τι ακριβώς συμβαίνει, θα πρέπει να γνωρίζουμε ορισμένα πράγματα περί της ειδικής σχέσεως μεταξύ ελληνισμού και ελληνικ...

Διαβάστε περισσότερα »